Ένα από τα κλασικότερα προβλήματα ενός μελισσοκόμου είναι η παρουσία του κηρόσκορου στις αποθηκευμένες κηρήθρες, Η λύση βέβαια είναι γνωστή. Ψυκτικός θάλαμος.
Είναι όμως η μόνη λύση; Υπάρχουν άλλες επιλογές για κάποιους μελισσοκόμους που δεν διαθέτουν ψυκτικό θάλαμο;
Διαβάζοντας πληθώρα σχετικών άρθρων, αποφασίσαμε να κάνουμε πειραματικά εφαρμογή μυρμηκικού οξέως για την καταπολέμηση του κηρόσκορου σε κλειστό αποθηκευτικό χώρο.
Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι η εφαρμογή έγινε με τρόπο που να μας λύνει κυριολεκτικά τα χέρια, ώστε να παρατηρήσουμε αν πραγματικά μπορεί να το κάνει.
Ποιο είναι το ζητούμενο;
Αμέσως μετά την φυγοκέντριση, τοποθέτηση των κηρήθρων σε πατώματα, τοποθέτηση του προστατευτικού υλικού (στην περίπτωσή μας μυρμηκικό οξύ), καπάκι και τέλος.
Για να δούμε...
Μιας και ήταν πείραμα επιλέξαμε 50 κατάμαυρες κηρήθρες ότι πρέπει για λιώσιμο. Άχρηστες για την επόμενη Άνοιξη δηλαδή. Αν και εδώ που τα λέμε ακόμα και αυτές χρειάζονται φύλαξη, αν ο μελισσοκόμος δεν είναι έτοιμος να τις λιώσει άμεσα.
Για την περίπτωσή μας όμως, για το πείραμά μας δηλαδή ήταν ότι έπρεπε.
Πείραμα 1ο
Τοποθετήσαμε λοιπόν κάτω μια γονοφωλιά και 10 μαύρες κηρήθρες και από πάνω τέσσερα πατώματα με τις υπόλοιπες 40. Ούτε αέρας, ούτε κενά, ούτε 7 κεριά ανά πάτωμα.
Δέκα γιατί αυτό θα μας βόλευε.
Πάνω από τις τελευταίες κηρήθρες ένα κομμένο πλαστικό μπουκάλι νερού, κομμένου τόσο ώστε να χωράει να μπει το καπάκια από πάνω και να αφήνει και τουλάχιστον ένα εκατοστό ελεύθερο.
Ρίξαμε μέσα στο μπουκάλι 60ml μυρμηκικό οξύ, 85% χωρίς καμιά αραίωση και κλείσαμε το καπάκι.
Ούτε ταινίες, ούτε αυτοκόλλητα, ούτε ερμητικό κλείσιμο χαραμάδων. Μόνο το πορτάκι στη γωνοφωλιά τοποθετήσαμε.
Μετά από έξι μέρες έγινε ο πρώτος έλεγχος.
Ανοίγουμε καπάκι. Μια έντονη μυρωδιά από το μυρμηκικό οξύ αναδύθηκε.
Λογικό αφού το οξύ εξατμίζεται και ο χώρος κλειστός. Περίπου το μισό οξύ ίσως και περισσότερο είχε εξατμιστεί.
Αφαιρέσαμε με προσοχή το πλαστικό του μπουκαλιού με το οξύ και αρχίσαμε τον έλεγχο.
Δεν χρειάστηκε να ψάξουμε πολύ. Ακριβώς από κάτω, στο πρώτο πάτωμα κιόλας το κλασικό χνούδι και τα σκουληκάκια να κάνουν βόλτες τρομαγμένα που τα ενοχλήσαμε τα καημενούλια...
Απογοήτευση....
Πείραμα 2ο
Ακριβώς στην ίδια διάταξη αντικαταστάθηκε το πλαστικό μπουκάλι νερού, με παραλληλόγραμμο πιάτο γλάστρας 30cm x 12cm μέσα στο οποίο τοποθετήθηκε λίγο μικρότερων διαστάσεων wettex το οποίο δέχτηκε 60 ml μυρμηκικό οξύ 85%. Κλείσιμο καπακιού και τέλος.
Μετά από πέντε μέρες έλεγχος.
Άνοιγμα το καπάκι. Αποπνιχτικό!!!
Μάσκα οπωσδήποτε γιατί αυτό δεν αντέχεται. Το μυρμηκικό σε τέτοια επιφάνεια και στον κλειστό χώρο της αποθήκης, είναι επικίνδυνο.
Η πρώτη σκέψη είναι ότι αποκλείεται να ζει οτιδήποτε σ αυτό το περιβάλλον.
Υπ όψιν ότι το wettex έχει σχεδόν στεγνώσει.
Ξεκινάμε τον έλεγχο. Σ όλο το πάνω πάτωμα ούτε ίχνος κηρόσκορου. Ούτε στο δεύτερο. Ούτε στο τρ ούπςςς τι κουνιέται; Ωχχχ κι όμως!!! Κι όμως ζει και βασιλεύει. Τρελό.... Δυο πατώματα κατάφεραν να κρατηθούν καθαρά.
Απογοήτευση....
Πείραμα 3ο
Στην ίδια ακριβώς διάταξη με την προηγούμενη, προστέθηκε πάνω από τις κηρήθρες της γονοφωλιάς ένα κομμάτι πλαστικό από σακούλα τροφών, αφού πιατάκι δεν χωράει ανάμεσα στις κηρήθρες και ένα κομμάτι wettex στο οποίο τοποθετήθηκαν 60 ml οξύ. Άλλα 60 ml στο πιατάκι με το wettex στο τελευταίο πάτωμα, καπάκι και τέλος.
Μετά από έξι μέρες έλεγχος και πάλι
Άνοιγμα καπάκι (με μάσκα πριν καν πάθουμε το σοκ...)
Έλεγχος των δυο πάνω πατωμάτων όπου δεν υπήρχε ίχνος σκόρου. Στο αμέσως επόμενο, στο μεσαίο δηλαδή πάλι μικρά σκουληκάκια με πολύ μικρό δείγμα δράσης, πολύ λίγα αυτή τη φορά.
Ακριβώς από κάτω πάλι χωρίς ίχνος. Πάνω στο wettex καμιά δεκαριά σκουληκάκια ψόφια ξερά και μαυρισμένα, προφανώς από την επαφή με το οξύ.
Τέλος η κηρήθρες της γονοφωλιά χωρίς ίχνος σκόρου.
Ωωω κάτω στα ξύλα της γονοφωλιάς ακόμα καμιά δεκαριά σκουλήκια αλλά και τρεις τέσσερις πεταλούδες....
Μπήκαν. Δεν τις αποθάρρυναν οι αναθυμιάσεις του οξέως.
Πειράματα τέλος. Οι κηρήθρες μπήκαν μαζί με τα πατώματα στον καταψύκτη.
Δεν θα τον αποφύγουμε απ ότι φαίνεται...
Συμπέρασμα. Το μυρμηκικό οξύ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί άνετα για να καθυστέρηση την ανάπτυξη του κηρόσκορου. Υπάρχει αλλά αργεί να κάνει ζημιά. Έτσι δείχνει χρόνο στον ερασιτέχνη μελισσοκόμο, να περάσει τις κηρήθρες από τον καταψύκτη χωρίς να αγχώνεται ιδιαίτερα.
Ο επαγγελματίας διαθέτει ψυκτικό θάλαμο και δεν έχει τέτοιου είδους προβλήματα.
Καλό χειμώνα!!
